เวลาออมแสงทำงานอย่างไรและมีขึ้นเพื่ออะไร
เวลาออมแสง (DST) คือการเลื่อนนาฬิกาเร็วขึ้น 1 ชั่วโมงในฤดูใบไม้ผลิและเลื่อนนาฬิกากลับ 1 ชั่วโมงในฤดูใบไม้ร่วง เพื่อให้มีแสงสว่างในช่วงเย็นมากขึ้น ในสหรัฐฯ จะเลื่อนนาฬิกาเร็วขึ้นเวลา 02:00 น. ของวันอาทิตย์ที่สองในเดือนมีนาคม และเลื่อนนาฬิกากลับเวลา 02:00 น. ของวันอาทิตย์แรกในเดือนพฤศจิกายน ในปี พ.ศ. 2569 ตรงกับวันที่ 8 มีนาคมและ 1 พฤศจิกายน ส่วนยุโรป ซีกโลกใต้ และอีกหลายประเทศที่เลิกใช้มีรายละเอียดต่างกัน ซึ่งสำคัญเมื่อคุณนัดหมายข้ามประเทศ
เวลาออมแสงคืออะไร
แต่ละพื้นที่มีเวลามาตรฐานซึ่งกำหนดด้วยส่วนต่างจาก UTC นิวยอร์กใช้ UTC-5 เรียกว่าเวลามาตรฐานตะวันออก (EST) เมื่อใช้เวลาออมแสง ส่วนต่างจะขยับไปทางตะวันออก 1 ชั่วโมง นิวยอร์กจึงใช้ UTC-4 หรือเวลาออมแสงตะวันออก (EDT) ดวงอาทิตย์ไม่ได้เปลี่ยนไป เวลาพระอาทิตย์ขึ้นและพระอาทิตย์ตกบนนาฬิกาเพียงแต่ช้าลง 1 ชั่วโมง จึงย้ายช่วงสว่าง 1 ชั่วโมงจากเช้าตรู่ที่คนส่วนใหญ่ยังหลับไปอยู่ในช่วงเย็นที่คนยังตื่น
ชื่อเรียกแตกต่างกัน ชาวอเมริกันเรียกว่า daylight saving time โดยใช้ saving รูปเอกพจน์ แม้จะพูดว่า savings กันบ่อย ส่วนสหราชอาณาจักรและสหภาพยุโรปเรียกว่า summer time ลอนดอนจึงเปลี่ยนจาก GMT เป็น เวลาออมแสงอังกฤษ และเบอร์ลินเปลี่ยนจาก CET เป็น CEST กลไกเดียวกันแต่เรียกต่างกัน
ภาษาอังกฤษมีคำช่วยจำว่า “spring forward, fall back” คือเลื่อนนาฬิกาเร็วขึ้นในฤดูใบไม้ผลิและเลื่อนนาฬิกากลับในฤดูใบไม้ร่วง คุณเสียเวลานอนไป 1 ชั่วโมงในฤดูใบไม้ผลิและได้กลับคืนในฤดูใบไม้ร่วง
เปลี่ยนเวลาเมื่อไร
ไม่มีวันเปลี่ยนเวลาที่ใช้ทั่วโลก แต่ละประเทศกำหนดกฎเอง โดยมีกฎหลัก 3 กลุ่มดังตาราง วันที่ในปี พ.ศ. 2569 คำนวณจากฐานข้อมูล tz ของ IANA ซึ่งเป็นชุดข้อมูลที่โทรศัพท์และคอมพิวเตอร์ใช้
| ภูมิภาค | เลื่อนนาฬิกาเร็วขึ้น | เลื่อนนาฬิกากลับ | วันที่ในปี พ.ศ. 2569 |
|---|---|---|---|
| สหรัฐฯ และพื้นที่ส่วนใหญ่ของแคนาดา | วันอาทิตย์ที่ 2 ของเดือนมีนาคม เวลา 02:00 ตามเวลาท้องถิ่น | วันอาทิตย์แรกของเดือนพฤศจิกายน เวลา 02:00 ตามเวลาท้องถิ่น | 8 มีนาคมและ 1 พฤศจิกายน |
| สหภาพยุโรปและสหราชอาณาจักร | วันอาทิตย์สุดท้ายของเดือนมีนาคม เวลา 01:00 UTC | วันอาทิตย์สุดท้ายของเดือนตุลาคม เวลา 01:00 UTC | 29 มีนาคมและ 25 ตุลาคม |
| นิวเซาท์เวลส์และวิกตอเรีย (ออสเตรเลีย) | วันอาทิตย์แรกของเดือนตุลาคม เวลา 02:00 | วันอาทิตย์แรกของเดือนเมษายน เวลา 03:00 | 5 เมษายน (กลับ) และ 4 ตุลาคม (เร็วขึ้น) |
| นิวซีแลนด์ | วันอาทิตย์สุดท้ายของเดือนกันยายน เวลา 02:00 | วันอาทิตย์แรกของเดือนเมษายน เวลา 03:00 | 5 เมษายน (กลับ) และ 27 กันยายน (เร็วขึ้น) |
กฎของสหรัฐฯ มาจากกฎหมายรัฐบาลกลาง 15 U.S.C. § 260a ซึ่งแก้ไขโดยกฎหมาย Energy Policy Act ปี พ.ศ. 2548 กฎนี้เริ่มใช้ในปี พ.ศ. 2550 และขยายเวลาออมแสงเป็น 238 วัน หรือราว 65% ของปี ตามข้อมูลของ NIST แต่ละรัฐเลือกไม่ใช้ได้ทั้งหมด แต่เปลี่ยนวันที่เองไม่ได้
กฎยุโรปตามข้อกำหนด 2000/84/EC ใช้เวลาเปลี่ยนพร้อมกันแทนที่จะใช้เวลา 02:00 น. ตามเวลาท้องถิ่น เมื่อถึง 01:00 UTC ในวันอาทิตย์สุดท้ายของเดือนมีนาคม ลอนดอนเปลี่ยนจาก 01:00 เป็น 02:00 เบอร์ลินจาก 02:00 เป็น 03:00 และเอเธนส์จาก 03:00 เป็น 04:00 พร้อมกัน ทำให้ส่วนต่างเวลาระหว่างเมืองหลวงในยุโรปคงเดิมตลอดการเปลี่ยนเวลา
ทางใต้ของเส้นศูนย์สูตร ฤดูกาลกลับกันและการเปลี่ยนเวลาก็เช่นกัน เมื่อนิวยอร์กใช้เวลาออมแสงในเดือนกรกฎาคม ซิดนีย์ ใช้เวลามาตรฐาน (AEST, UTC+10) ในเดือนตุลาคม ซิดนีย์เปลี่ยนเป็น AEDT (UTC+11) ขณะที่ซีกโลกเหนือเลื่อนนาฬิกากลับ
สัปดาห์ที่ส่วนต่างเวลาเปลี่ยนไป
สหรัฐฯ และยุโรปเปลี่ยนเวลาในวันอาทิตย์ต่างกัน ส่วนต่างเวลาระหว่างทั้งสองจึงเปลี่ยนปีละ 2 ครั้ง ในปี พ.ศ. 2569 ระหว่างวันที่ 8 ถึง 28 มีนาคม นิวยอร์ก ช้ากว่า ลอนดอน 4 ชั่วโมงแทนที่จะเป็น 5 ชั่วโมงตามปกติ และเกิดขึ้นอีกครั้งระหว่างวันที่ 25 ถึง 31 ตุลาคม ออสเตรเลียทำให้ซับซ้อนขึ้นอีก โดยช่วงปลายเดือนมีนาคมถึงต้นเดือนเมษายน ซิดนีย์กับลอนดอนมีส่วนต่างเวลา 10 ชั่วโมง จากนั้นเป็น 9 ชั่วโมง แล้วกลับเป็น 10 ชั่วโมงในเดือนตุลาคม และเป็น 11 ชั่วโมงเมื่อถึงเดือนพฤศจิกายน การประชุมประจำที่ครอบคลุมสัปดาห์เหล่านี้อาจเลื่อนไป 1 ชั่วโมงสำหรับผู้เข้าร่วมบางคน นี่คือเหตุผลหลักที่ควรยึดเวลาท้องถิ่นของเมืองใดเมืองหนึ่งเสมอเมื่อ นัดประชุมข้ามเขตเวลา
ชั่วโมงที่หายไปและชั่วโมงที่ซ้ำเกิดอะไรขึ้น
ในวันเปลี่ยนเวลาฤดูใบไม้ผลิ เวลาท้องถิ่นกระโดดจาก 01:59:59 ไปเป็น 03:00:00 ทันที ในนิวยอร์กวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2569 นาฬิกาจะไม่แสดงเวลา 02:30 น. เลย นาฬิกาปลุกที่ตั้งไว้ตอน 02:30 น. อาจดังตอน 03:00 น. หรือไม่ดังเลย ขึ้นอยู่กับอุปกรณ์ และกะกลางคืนตั้งแต่ 22:00 ถึง 06:00 น. จะยาวเพียง 7 ชั่วโมง
ในฤดูใบไม้ร่วง ช่วง 01:00 ถึง 01:59 น. จะเกิดขึ้น 2 ครั้ง ในนิวยอร์กวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2569 เวลา 01:30 น. ครั้งแรกอยู่ที่ UTC-4 (EDT) และอีก 1 ชั่วโมงต่อมาปรากฏอีกครั้งที่ UTC-5 (EST) กะกลางคืนเดียวกันจึงยาว 9 ชั่วโมง ผู้ที่ได้รับค่าจ้างรายชั่วโมงควรได้รับค่าจ้าง 9 ชั่วโมง
| UTC | นิวยอร์ก (ระบบ 12 ชั่วโมง) | นิวยอร์ก (ระบบ 24 ชั่วโมง) | ส่วนต่างจาก UTC |
|---|---|---|---|
| 05:00 | 01:00 EDT | 01:00 | UTC-4 |
| 05:30 | 01:30 EDT | 01:30 | UTC-4 |
| 06:00 | 01:00 EST | 01:00 | UTC-5 |
| 06:30 | 01:30 EST | 01:30 | UTC-5 |
| 07:00 | 02:00 EST | 02:00 | UTC-5 |
นี่คือเหตุผลที่ซอฟต์แวร์เก็บเวลาประทับเป็น UTC และแปลงเป็นเวลาท้องถิ่นเมื่อแสดงผลเท่านั้น บรรทัดบันทึกที่ระบุว่า “01:30 ตามเวลาท้องถิ่น” ในคืนนั้นกำกวม แต่ “05:30Z” ไม่กำกวม หากคุณเขียนเวลาให้ผู้อื่น ควรระบุส่วนต่างจาก UTC หรือตัวย่อเขตเวลา และหลีกเลี่ยงการนัดหมายระหว่าง 01:00 ถึง 03:00 น. ในคืนที่มีการเปลี่ยนเวลา
เหตุใดจึงมีเวลาออมแสง: ประวัติความเป็นมา
เบนจามิน แฟรงคลินมักได้รับเครดิตจากบทความปี พ.ศ. 2327 ที่กล่าวถึงชาวปารีสซึ่งนอนหลับผ่านช่วงที่มีแสงแดดยามเช้า แต่เขาไม่ได้เสนอให้เลื่อนนาฬิกา แนวคิดสมัยใหม่มาจากจอร์จ เวอร์นอน ฮัดสัน นักกีฏวิทยาชาวนิวซีแลนด์ ในปี พ.ศ. 2438 เขาเสนอเอกสารให้เลื่อนเวลาตามฤดูกาล 2 ชั่วโมง เพื่อให้มีแสงหลังเลิกงานมากขึ้นสำหรับศึกษาแมลง แต่ข้อเสนอนั้นไม่เกิดผล
ในปี พ.ศ. 2450 วิลเลียม วิลเล็ตต์ ผู้รับเหมาก่อสร้างในลอนดอน พิมพ์เผยแพร่จุลสารชื่อ “The Waste of Daylight” ด้วยตนเอง เขาเสนอให้เลื่อนนาฬิกาเร็วขึ้นครั้งละ 20 นาทีในวันอาทิตย์ 4 ครั้งของเดือนเมษายน และเลื่อนนาฬิกากลับในเดือนกันยายน มีการเสนอร่างกฎหมายตามแนวคิดนี้ต่อรัฐสภาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2452 แต่ไม่ผ่าน และคำอธิบายในฐานข้อมูล tz ระบุว่ากลุ่มผลประโยชน์ทางการเกษตรเป็นหนึ่งในฝ่ายที่คัดค้านหนักที่สุด
ข้อเท็จจริงนี้หักล้างความเชื่อที่แพร่หลายว่าเวลาออมแสงถูกสร้างขึ้นเพื่อเกษตรกร งานเกษตรขึ้นอยู่กับดวงอาทิตย์ ไม่ใช่นาฬิกา เกษตรกรจึงไม่ได้ประโยชน์จากการเลื่อนเวลา
สงครามเป็นเหตุให้มีการใช้เวลาออมแสง เยอรมนีและออสเตรียฮังการีเลื่อนนาฬิกาเร็วขึ้นในคืนวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2459 เพื่อประหยัดถ่านหินสำหรับสงคราม สหราชอาณาจักรทำตามในวันที่ 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2459 และสหรัฐฯ ในวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2461 ประเทศส่วนใหญ่เลิกใช้หลังสงครามและกลับมาใช้อีกในสงครามโลกครั้งที่สอง ระบบปัจจุบันของสหรัฐฯ เริ่มจากกฎหมาย Uniform Time Act ปี พ.ศ. 2509 และเปลี่ยนวันที่ครั้งล่าสุดในปี พ.ศ. 2550
ปัจจุบันใครใช้บ้าง
มีพื้นที่ใช้น้อยกว่าที่คนส่วนใหญ่คิด เมื่อนับประเทศและดินแดนในฐานข้อมูล tz ของ IANA พบว่า 70 จาก 247 แห่งมีอย่างน้อย 1 ภูมิภาคที่เปลี่ยนเวลาในปี พ.ศ. 2569 จำนวนนี้ต่ำกว่าหนึ่งในสาม และเกือบครึ่งหนึ่งอยู่ในยุโรป
รูปแบบการใช้สัมพันธ์กับละติจูด ใกล้เส้นศูนย์สูตรความยาวกลางวันแทบไม่เปลี่ยนตลอดปี จึงไม่มีแสงช่วงเย็นในฤดูร้อนให้ย้ายมาใช้ เกือบทั้งหมดของแอฟริกาและเอเชีย รวมถึงพื้นที่ส่วนใหญ่ของอเมริกาใต้ไม่ใช้เวลาออมแสง โดยอิสราเอล เลบานอน และดินแดนปาเลสไตน์เป็นข้อยกเว้นในเอเชีย โตเกียว เซี่ยงไฮ้ มุมไบ และสิงคโปร์ใช้ส่วนต่างจาก UTC เดิมตลอดปี
แม้แต่ประเทศที่ใช้เวลาออมแสงก็มีพื้นที่ที่ไม่ใช้ ในสหรัฐฯ ฮาวายและแอริโซนาใช้เวลามาตรฐานตลอดปี ยกเว้นดินแดนชนชาตินาวาโฮในแอริโซนาที่ใช้เวลาออมแสง ด้วยเหตุนี้ ฟีนิกซ์ จึงมีเวลาเดียวกันกับลอสแอนเจลิสในฤดูร้อนและกับเดนเวอร์ในฤดูหนาว รายชื่อ รัฐที่ไม่ใช้เวลาออมแสง ยังรวมดินแดนของสหรัฐฯ ได้แก่ เปอร์โตริโก กวม หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐฯ และอเมริกันซามัว
ประเทศที่เลิกเปลี่ยนเวลา
ตลอด 15 ปีที่ผ่านมา แนวโน้มคือการเลิกเปลี่ยนเวลา โดยแต่ละแห่งเลือกใช้เวลามาตรฐานถาวรหรือเวลาออมแสงถาวร ตารางแสดงการเปลี่ยนแปลงหลักตามวันที่ในฐานข้อมูล tz
| พื้นที่ | การเปลี่ยนเวลาครั้งสุดท้าย | เวลาที่ใช้ต่อ |
|---|---|---|
| รัสเซีย | 27 มีนาคม 2554 (เปลี่ยนเป็น UTC+3 ถาวรเมื่อ 26 ตุลาคม 2557) | UTC+3 ในมอสโก (เวลามาตรฐาน) |
| ตุรกี | 27 มีนาคม 2559 | UTC+3 ตลอดปี |
| บราซิล | 16 กุมภาพันธ์ 2562 (เลื่อนนาฬิกากลับ) | UTC-3 ในเซาเปาลู (เวลามาตรฐาน) |
| เม็กซิโก (ยกเว้นพื้นที่ชายแดน) | 30 ตุลาคม 2565 (เลื่อนนาฬิกากลับ) | UTC-6 ในเม็กซิโกซิตี (เวลามาตรฐาน) |
| อิหร่าน | 21 กันยายน 2565 (เลื่อนนาฬิกากลับ) | UTC+3:30 (เวลามาตรฐาน) |
| ปารากวัย | 6 ตุลาคม 2567 (เลื่อนนาฬิกาเร็วขึ้น) | UTC-3 ตลอดปี |
| บริติชโคลัมเบีย | 8 มีนาคม 2569 (เลื่อนนาฬิกาเร็วขึ้น) | UTC-7 ตลอดปี |
| แอลเบอร์ตา | 8 มีนาคม 2569 (เลื่อนนาฬิกาเร็วขึ้น) | UTC-6 ตลอดปี |
เม็กซิโกเป็นตัวอย่างที่เห็นภาพ กฎหมายปี พ.ศ. 2565 ยุติการเปลี่ยนเวลาตามฤดูกาลในพื้นที่ส่วนใหญ่ของประเทศ ปัจจุบัน เม็กซิโกซิตี จึงใช้ UTC-6 ตลอดปี เทศบาลตามแนวชายแดนสหรัฐฯ ยังคงใช้วันเปลี่ยนเวลาแบบสหรัฐฯ เพื่อให้ติฮัวนามีเวลาเดียวกันกับซานดิเอโก กฎระดับประเทศเดียวกันจึงมีผลต่างกันสองแบบ
ทางตะวันตกของแคนาดา บริติชโคลัมเบียประกาศเมื่อวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2569 ว่าการเลื่อนนาฬิกาเร็วขึ้นในวันที่ 8 มีนาคมจะเป็นครั้งสุดท้าย จึงยกเลิกการเปลี่ยนเวลาที่กำหนดไว้ในวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2569 แอลเบอร์ตาใช้แนวทางเดียวกันและกฎหมายมีผลในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2569 ทั้งสองมณฑลใช้ส่วนต่างจาก UTC ของฤดูร้อนอย่างถาวร โดย แวนคูเวอร์ ใช้ UTC-7 และ เอดมันตัน ใช้ UTC-6 ผลในทางปฏิบัติจะปรากฏในเดือนพฤศจิกายน เมื่อสหรัฐฯ เลื่อนนาฬิกากลับแต่สองมณฑลนี้ไม่เลื่อน อ่านรายละเอียดได้ใน บริติชโคลัมเบียและแอลเบอร์ตาเลิกเปลี่ยนเวลา
ปารากวัยเลือกแนวทางเดียวกันในปี พ.ศ. 2567 โดยใช้ส่วนต่างจาก UTC ของฤดูร้อนต่อไป ส่วนรัสเซียและเม็กซิโกเลือกเวลามาตรฐานถาวร อ่านเหตุผลของทั้งสองฝ่ายรวมถึงงานวิจัยเรื่องการนอนหลับได้ในคู่มือ เวลาออมแสงถาวรเทียบกับเวลามาตรฐาน
ในสหรัฐฯ การใช้เวลาออมแสงถาวรต้องอาศัยกฎหมายจากรัฐสภา เพราะกฎหมายรัฐบาลกลางอนุญาตให้รัฐเลือกไม่ใช้ได้เฉพาะเพื่อใช้เวลามาตรฐานเท่านั้น มีการเสนอร่างกฎหมายให้ใช้เวลาออมแสงถาวรหลายครั้งแต่ยังไม่ผ่านเป็นกฎหมาย
ช่วยประหยัดพลังงานหรือไม่
ประหยัดได้เล็กน้อยและน้อยกว่าที่ผู้สนับสนุนกล่าวอ้าง การวัดที่เป็นที่รู้จักมากที่สุดคือรายงานปี พ.ศ. 2551 ของกระทรวงพลังงานสหรัฐฯ ต่อรัฐสภาเกี่ยวกับเวลาออมแสง 4 สัปดาห์ที่เพิ่มในปี พ.ศ. 2550 รายงานพบว่าประหยัดไฟฟ้าประมาณ 0.5% ต่อวันในช่วงที่ขยายเวลาออมแสง รวมประมาณ 1.3 เทราวัตต์ชั่วโมง เมื่อเทียบกับทั้งปีคิดเป็น 0.03% ของการใช้ไฟฟ้าในสหรัฐฯ การประหยัดเกิดขึ้นในช่วงเย็น แต่ถูกหักล้างบางส่วนด้วยการใช้ไฟเพิ่มขึ้นเล็กน้อยในช่วงเช้าตรู่
การศึกษาในประเทศอื่นให้ผลต่างกัน ส่วนใหญ่เพราะปัจจุบันการทำความร้อนและเครื่องปรับอากาศใช้พลังงานมากกว่าแสงสว่างที่เวลาออมแสงมุ่งลดอย่างมาก พลังงานจึงไม่ใช่เหตุผลที่น่าเชื่อถือในการสนับสนุนหรือคัดค้านเวลาออมแสงอีกต่อไป ประเด็นถกเถียงปัจจุบันอยู่ที่สุขภาพ ความปลอดภัย และความชอบแสงในช่วงเย็น
ตรวจสอบเมืองที่คุณต้องการ
หน้าเมืองทุกหน้าในเว็บไซต์แสดงส่วนต่างจาก UTC ปัจจุบัน สถานะการใช้เวลาออมแสง และวันที่เปลี่ยนเวลาครั้งถัดไป คุณสามารถเปรียบเทียบ ลอนดอน กับ นิวยอร์ก ในสัปดาห์ที่ส่วนต่างเวลาเปลี่ยนช่วงเดือนมีนาคมและตุลาคม
หากต้องวางแผนช่วงเปลี่ยนเวลา ให้ใส่ชื่อสองเมืองและวันที่ใน แปลงเขตเวลา เครื่องมือจะใช้กฎของวันนั้นโดยตรง เช่น การนัดโทรวันที่ 20 มีนาคมจะแสดงส่วนต่างเวลาระหว่างนิวยอร์กกับลอนดอน 4 ชั่วโมงแทน 5 ชั่วโมงตามปกติ ส่วน นาฬิกาโลก แสดงหลายเมืองเคียงกันและระบุเมืองที่ใช้เวลาออมแสงอยู่ในขณะนั้น ก่อนคืนเปลี่ยนเวลา คุณสามารถใช้เวลา 5 นาทีอ่าน วิธีปรับตัวเมื่อเปลี่ยนเวลา
คำถามที่พบบ่อย
เวลาออมแสงสิ้นสุดเมื่อไรในปี พ.ศ. 2569?
ในสหรัฐฯ และพื้นที่ส่วนใหญ่ของแคนาดา สิ้นสุดวันอาทิตย์ที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2569 เวลา 02:00 น. ตามเวลาท้องถิ่น ส่วนสหภาพยุโรปและสหราชอาณาจักรเปลี่ยนก่อน 1 สัปดาห์ในวันที่ 25 ตุลาคม
ในเดือนมีนาคมเราได้หรือเสียเวลา 1 ชั่วโมง?
คุณเสียเวลา 1 ชั่วโมง นาฬิกากระโดดจาก 02:00 เป็น 03:00 น. ทำให้คืนนั้นยาว 23 ชั่วโมง ส่วนในเดือนพฤศจิกายนยาว 25 ชั่วโมง
ควรเรียกว่า daylight saving หรือ daylight savings time?
คำทางการของสหรัฐฯ คือ daylight saving time โดย saving เป็นคำกริยาที่อธิบายหน้าที่ของเวลา ส่วน savings เป็นรูปที่ใช้พูดกันทั่วไปและคนฟังก็เข้าใจ
เหตุใดจึงเริ่มใช้เวลาออมแสง?
เพื่อประหยัดเชื้อเพลิงในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง เยอรมนีเริ่มใช้ก่อนในเดือนเมษายน พ.ศ. 2459 ตามด้วยอังกฤษและสหรัฐฯ
แอริโซนาเปลี่ยนเวลาหรือไม่?
ไม่เปลี่ยน ยกเว้นดินแดนชนชาตินาวาโฮ พื้นที่อื่นของแอริโซนาใช้เวลามาตรฐานภูเขา (UTC-7) ตลอดปี
วันที่ เวลาต่าง และการคำนวณทั้งหมดในหน้านี้ตรวจสอบกับแหล่งอ้างอิงด้านล่างแล้ว